ج. وصل به سکون در نماز ـ بنابر اظهر ـ جايز است و وقف غير عمدى بر حرکت، وضعا صحيح است و نماز اعاده ندارد و احوط، آن است که بدون عذر، وقف به حرکت ننمايد.

ج. بايد به مقدارى باشد که مصداق مطلق ذکر باشد.

ج. زن، به تکليف خودش عمل کند (مسأله‌ى ١٢۵۶ رساله).

ج. اگر به جهت ندانستن مسأله باشد، لازم است على الاحوط.

ج. تکرار همان کلمه کافى است.

ج. مانعى ندارد.

ج. بايد آهسته بخواند.

ج. بايد طورى تلفظ کند که در زبان عربى بگويند «ضاد» را تلفّظ کرده است.

ج. فرقى نمى‌کند.

ج. سهوا اشکال ندارد و هم چنين عمدا اگر به قصد مطلق ذکر باشد، اشکال ندارد؛ ولى عمدا به قصد ذکر خاصّ جا به جا نگويد.