ج. تا حدّى که به موالات آن جمله اخلال نرساند، اشکال ندارد.

ج. خير.

ج. بايد صدق عرفى قرائت حفظ شود.

ج. خوب و مطلوب است.

ج. باطل است.

ج. بايد به قصد قرائت و قرآنيّت باشد.

ج. خير، کافى نيست.

ج. با صدق آن حرف در عرف عرب صحيح است.

ج. در حال وقف بايد با هاء بگويد.

ج. آن نمازها باطل بوده است، بنابر احوط.