ج. اگر کم است مانعى ندارد و اگر بيش از متعارف است، جمع کند بين آن و ساير انگشتان و تمام آن‌ها را روى زمين بگذارد.

ج. مجرّد بوسيدن زمين و عتبه‌بوسى، سجده نيست و مانع ندارد.

 ج. بنابر عدم حرمت سماع، اگر استماع نکند اشکال ندارد، هر چند با استماع هم نماز باطل نيست و نهى‌ازمنکر در حال نماز هم با اشاره ممکن است.

ج. در اين رابطه به مسأله ٣١٢ تا ٣٢٠ رساله رجوع شود.

ج. خواندن قرآن يا دعا در نماز اشکال ندارد، مگر چهار آيه‌اى که سجده واجب دارند و يا دعا به گونه‌اى باشد که به نظم واجب در قرائت و يا ذکر صدمه بزند و يا نفرين بر مؤمن باشد که در اين صورت‌ها نماز باطل مى‌شود.

ج. اگر به نظم واجب در قرائت و يا ذکر صدمه بزند، نماز باطل مى‌شود.

ج. در حال تقيّه باطل نمى‌شود.

ج. در صورتى که عمدا قنوت نخواند، قضا ندارد.

ج. به صورت ضمير اشکال ندارد و يا به نحو «اللّهم اغفر للمنظورين من المؤمنين و المؤمنات».

ج. آن چه مهم است اين است که مراقبت کند که با اختيار و قدرت حالت حضور قلب را از دست ندهد.