ج. مشروط نيست.

ج. خير.

ج. اعتنا نکنيد و اصلاً گفتن نيّت به زبان لازم نيست.

ج. براى درک استحباب، بايد بالا بردن دست‌ها با تکبير گفتن، مقارنت عرفيّه داشته باشد.

ج. زياد کردن قيام رکنى (اگر قابل تحقق باشد)، اشکال دارد. چه سهوى باشد چه عمدى؛ و زياد کردن قيام غير رکنى (اگر قابل تحقق باشد) در صورتى که سهوى باشد، اشکالى ندارد.

ج. هر مقدارى که مى‌تواند ايستاده بخواند، بايد ايستاده بخواند.

ج. ملاک ظهور جوهر صوت و عدم ظهور آن است.

ج. بله، مستحب است.

ج. مى‌تواند.

ج. بايد برگردد.