ج. مى‌تواند به گمان خود عمل کند، در غير اين صورت وظيفه‌اى ندارد.

ج. خير، واجب نيست، اگرچه احتياط خوب است.

ج. اگر چسبندگى تنها حالت پوست باشد و عرفا جرمى از آن نمانده باشد، پاک شده است.

ج. ميزان صدق عرفى هتک است، که بايد اجتناب شود.

ج. نجس و مبطل وضو نيست، مگر با يقين به بول بودن آن يا خروج بول با آن.

ج. چنان چه ذکر شد، ميزان صدق عرفى هتک است، که بايد اجتناب شود.

 ج. اگر اصل خروج آن مشکوک است، اثرى ندارد و اگر رطوبت خارج شده و مشکوک بعد از استبراء باشد پاک است.

ج. خير، کافى نيست و بايد براى نماز، خود را با آب تطهير کنند ـ چنان چه در مسأله‌ى ٧١ رساله بيان شده است ـ و در صورت ناچارى، حکم نمازخواندن با بدن و لباس نجس در حال اضطرار جارى است.

ج. اگر در صحّت آن‌ها زياد شک مى‌کند اعتنا نکند، ولى اگر در اصل تحقّق آن‌ها شک مى‌کند، اگر چند مرتبه اعاده کند، سبب مى‌شود که از اين به بعد غفلت و فراموشى نيايد، و اين مورد از موارد وسواس نيست.