ج. نيّت همان نماز را با قصد قربت مى‌کند.

ج. فرق نمى‌کند.

ج. تکليفى نداريد.

ج. بله.

ج. هر مقدار را که به جا نياورد، بايد وصيت کند.

ج. نماز و روزه‌هايى را که بدون غسل خوانده، بايد قضا کند و اگر جاهل مقصّر بوده، کفاره‌ى روز را نيز بايد ادا نمايد.

ج. بايد به هر طورى که مى‌تواند به وظيفه‌ى خود عمل نمايد و نماز را بخواند، و با عمل به وظيفه بعدا قضا ندارد.

ج. با فرض تقصير، به مقدار يقينى‌اش بايد قضا کند.

ج. بله، مى‌توان.

ج. اشکال دارد.