ج. بايد صبر نمايد و تامّل کند، و اگر احتمال مى‌دهد که با عقب انداختن تامّل، مطلب از ذهنش نمى‌رود، مى‌تواند به قرائت به قصد قربت ادامه دهد و بعد تأمّل کند.

ج. به شک خود اعتنا نکند.

ج. به شکش اعتنا نمى‌کند و مى‌تواند بنا بگذارد که در رکعت سوم است و بنا بر اقلّ، افضل است.

ج. اظهر بطلان نماز است به جهت عدم احراز رکعتين تامّتين (دو رکعت تمام). (مسأله‌ى ٩٨۶ رساله.)

ج. بايد آن سجده را هم به جا آورد، زيرا به محلّ برگشته و شک کرده است.

ج. بدون تبيّن و روشن شدن خطا، بى‌اثر است.

ج. خير، اشکال ندارد.

ج. در مورد اوّل اگر قاصد سه مرتبه است يک بار ديگر بگويد و در مورد دوم، نيازى به اعاده‌ى ذکر ندارد.

ج. نمازى که خوانده صحيح است.

ج. در اين صورت نماز باطل است.