ج. بنابر احتياط واجب، در حال عمد تا حدّ صحت کلمه لازم است رعايت کند.

ج. اگر سهوا نباشد، اشکال دارد.

ج. فقط در قرائت واجب است.

ج. نمازش حکم نماز اخرس را دارد که با اشاره و حرکت دادن زبان است و پس از خوب شدن، نمازهايى را که به اين صورت خوانده، قضا ندارد.

ج. خير، لازم نيست.

ج. نمى‌توان تکرار کرد.

ج. خير، نمى‌تواند.

ج. واجب نيست.

ج. چون به قصد مطلق ذکر که جايز است بوده، نمازهاى او اشکال نداشته است.

ج. دعا يا ذکر خداوند متعال به هر لغتى که مخصوص نمازگزار باشد، در بين نماز، اگرچه به عربى نباشد، مانعى ندارد؛ ولى خلاف احتياط است، ولى بنابر احتياط واجب ذکرهاى مستحبى رکوع، سجود و تشهد را به غير عربى نخواند.