ج. آن‌چه که به پوشش زنان از مردان نزديک‌تر باشد، با فضيلت‌تر بوده و موافق احتياط است.

ج. اگر رحلى در آن جا گذاشته است، اولويت به آن جا پيدا کرده و ديگرى که جاى او را بگيرد، کار حرام مرتکب شده است، گرچه نمازش باطل  نيست.

ج. اگر فردى نباشد که تبرّعا چنين هزينه‌هايى را پرداخت کند، استفاده کنندگان از اين مکان بايد بدهند.

ج. بايد از کارهايى که با احترام مسجد منافات دارد و يا مزاحم نمازگزاران است، کلاً اجتناب شود.

ج. اگر ايوان جزو مسجد است، نمى‌شود مغازه‌اى ساخت.

ج. در زمين موقوفه مسجد نمى‌شود و اگر متولى موقوفه مصلحت ببيند مصلّى مى‌شود و مسجد قبلى به مسجد بودن خود باقى است.

ج. با فرض عدم وقف آن زمين بر جهت خاصّه و صلاحديد متولّى مانعى ندارد و احوط اين است که براى جزو مسجد شدن آن‌ها صيغه‌ى وقف مسجد بخوانند.

ج. اجرت ندارد. ولى اِشغال مسجد به طورى که مزاحمت براى نمازگزاران يا موجب هتک مسجد باشد، جايز نيست.

ج. وضوخانه را بايد در آن قسمتى که سابقا مسجد نبوده ساخت ونيازمندى‌هاى ذکر شده پيش از صيغه‌ى وقفيّت جايز است و مسجد هم نبايد حياط مسجد شود.

ج. مى‌تواند اين طور جا بگيرد، ولى پس از شروع و انعقاد جماعت حق او زايل مى‌شود و فرد ديگرى مى‌تواند در آن جا نماز بخواند.