حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
... با اینکه میدانیم نظام مذهبی حق است، با گرفتن رشوهها و اشاعهی اکاذیب و اتهامات برای براندازی آن تلاش میکنیم، تا پست و مقام دیگران نصیب ما گردد!
در محضر بهجت، ج٣، ص١۶٨
...
سؤال: گفته میشود هر کس در سفر اول زیارت حضرت امام رضا علیهالسلام حاجتی داشته باشد، آن حضرت آن حاجت را برمیآورد، آیا این حرف درست است؟
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
چنین معروف است، ولی در هر سفر بلکه در همهجا و همیشه آن حضرت حوائج را بر آورده میکند، بلکه امامزادههای آنها سفرههای رحمتند و چهبسا ...
برای تثبیت در دین و بودن بر صراط مستقیم این دعا را در زمان غیبت همه بخوانیم:
يا اللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِك؛
ای خدا، ای رحمتگستر، ای مهربان، ای زیر و رو کننده دلها، قلب مرا بر دینت استوار و ثابت بدار.
وقت خواندن این دعا همین روزها میباش...
با احمد رفیق بودیم؛ اما چندسالی بود که بهخاطر یک اختلاف مالی، میانۀمان شکرآب شده بود. هر کدام حق را به خودمان میدادیم. گرۀ دعوا که کور شد، برای قضاوت رفتیم پیش آقای بهجت....
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
از آیۀ شریفۀ «وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ؛امر به معروف و نهی از منکر کن و بر هر مصیبتی که به تو می رسد، صبر بنما!»[لقمان:۱۷] استفاده می شود که صبر و تحمّل و شنیدن ناسزا و تلقی کردن آن چون حلوا و طیّباتِ شیرین و خوشمزه، از...
بیشتر صفات خوب و خوی های نیک انسان، همانندها و مشابهاتی دارند که در ظاهر پسندیده می نمایند، اما در واقع بدند، بلکه از صفات بد ظاهری نیز بدترند. پس لازم است هر کس که در پی اصلاح خود است، این گونه صفات را بشناسد تا به آنها آلوده نشود و اگر آلوده است، آنها را از دل و جان خود بزداید و چنانچه آنها را در ...
یکشنبه ذیقعده، همواره مورد توجه سالکان راه خدا بوده است؛ چراکه در این روز، نمازی مخصوص وارد شده است که بنا بر روایت نبوی، هر بندهای از این امت، آن را بهجا آورد، به او خطاب شود: «ای بنده خدا، عمل خود را از نو آغاز کن؛ زیرا توبه تو پذیرفته و گناه تو آمرزیده شد» و حتی دشمنان او در روز قیامت از او ر...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
حضرت رضا و حضرت معصومه علیهماالسّلام با هم اتحاد و اتصال دارند، بلکه همه نور واحدند؛ لذا انسان به هرکدام که متوسل شود، از دیگری جواب میگیرد.
در محضر بهجت، ج۱، ص ۱۷۳
...