حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
اگر جلوی خود را در ارتکاب معاصی نگیریم، حالمان به انکار و تکذیب و استهزا به آیات الهی و یا به جایی میرسد که از رحمت خدا ناامید میشویم.
در محضر بهجت، ج١، ص١٩٣
...
این دهههای آخر عمر با اینکه خیلی سختش بود،
باز هم کارهای شخصی را مثل همیشه خودش انجام میداد.
برای تجدید وضو رفته بود توی حیاط.
چند ساعتی گذشت و اهل خانه متوجه نبودنش شدند.
دیدند روی زمین افتاده و همانطور تسبیح به دست ذکر میگوید.
گفتند: «وقتی زمین خوردید، چرا صدا نزدید؟»
گفته بود: «گفتم شاید خواب...
سؤال: چگونه در تمامی کارها و عبادات اخلاص را فراموش نکنیم؟
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
در عبادات و تمام کارها اختیاراً راه ندهد غیر از خدا را و غیر از یاد او را؛ و همین راه منحصرِ سعادت است.(در اموری که در اختیار اوست عمداً نیت غیر خدا را راه ندهد، تا به تدریج همه کارهایش رنگ و بوی اخلاص بگیرد.)
...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
وقتی بلایی مانند وبا در نجف پیدا میشد، حتی در بازارها هم گاهی مجالس روضهخوانی و توسل برقرار میشد، ولی ما مثل آدمهای مأیوس و ناامید، گویا نمیخواهیم از این درِ رحمت داخل شویم و برای رفع بلا و گرفتاریها به حضرات معصومین علیهمالسلام متوسل شویم!
آیا امروز برای رفع بلاها...
سؤال: راه خداشناسی چیست ؟ اگر ممکن است راهنمایی بفرمایید.
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
راه خداشناسی، خودشناسی است. میدانیم خود، خود را نساختهایم (خلق نکردهایم) و دیگری اگر مثل ما است خود را و ما را نساخته و نمیتواند بسازد پس قادر مطلق ما را آفریده و او خداست؛ راه قربش شکر منعم به طاعت اوست و مشقّ...
غبطه حکم حسد را ندارد. غبطه آن است که کسی نعمتی را که در اختیار دیگری می بیند برای خود بخواهد، بی آن که خواهان سلب آن از وی باشد. امام صادق علیهالسلام فرموده است: مؤمن غبطه میخورد، اما حسد نمیورزد و منافق - بر عکس - حسد می ورزد و غبطه نمی خورد.
نردبان سعادت، ص 382
...
حسد این است که کسی نتواند دیگری را صاحب نعمتی ببیند و آرزو کند که آن نعمت از او گرفته شود، خواه خود او آن نعمت را داشته باشد یا نداشته باشد و خواه بخواهد از صاحب نعمت که گرفته شد، به خود او برسد یا چنین خواستی نداشته باشد.
و خواه آنچه را نعمت می پندارد، واقعا نعمت باشد؛ مانند: علم و آبرو یا چنین نبا...
امام صادق علیهالسلام میفرماید: رسول خدا صلیاللهعلیهوآله فرمودهاند:
سه چیز است که هرکه دارا باشد، منافق است اگرچه نماز بخواند و روزه بگیرد و گمان کند که مسلمان است:
کسی که اگر امین دانسته شود، خیانت کند،
اگر حرف زند دروغ گوید،
و اگر وعده کند خلاف نماید.
وسائلالشیعه، ج۱۵، ص۳۴۰
...