این روایت می‌خواهد بگوید که امام علیه‌السلام را نخواستید، فطر و اَضْحی را می‌خواهید چه کار؟!...

همه چیز در دسترس ماست، ولی حالمان مانند حال کسانی است که هیچ ندارند؛ نه به قرآن قائلند، نه به عترت. این همه ودایع، کتب، مخازن علم، روایات و ادعیه در اختیار ما گذاشته‌اند، به‌گونه‌ای‌که اگر کسی بخواهد امامی را حاضر بیابد و یا صدایش را از نوار گوش دهد، و یا در خدمتشان باشد تا مطالب آنها را استماع کند...

چقدر باید خائف و متوسل باشیم. در معلومات و یقینیات باید خائف و متوسل باشیم، تا چه رسد به مجهولات و مشتبهات. باید مواظب بود که کار و تحمل ابتلائات در راه حق، انسان را به انحراف نکشاند. بزرگانی از اهل علم دیده شده‌اند که تبحرشان در علمیت عجیب و احتیاطشان هم عجیب بود! وای به حال کسی که لا‌ عَنْ عِلْمٍ۱...

ما ثروت و سرمایه را در محسوسات می‌بینیم، لذا اگر به میهمانی دعوت شویم و خورشت نباشد، می‌گوییم: «به ما اهانت شد»....

آن طلبه وقتی این صحنه را مشاهده می‌کند، نزدیک ضریح می‌آید و می‌گوید: من چند سال است می‌آیم و حوائجم برآورده نمی‌شود، ولی به این عرب‌های بیابانی این‌گونه التفات دارید! و با صورت قهر و غضب از حرم بیرون می‌رود و... ...

ثروتمندان بلاها و ابتلائات و گرفتاری‌هایی دارند که مستضعفان و محرومان ندارند. طاووس را می‌بینی، پایش را هم ببین!...

آیا اگر در همه بلاد مسلمانان این‌گونه به فقرا رسیدگی می‌شد، تبلیغات کمونیسم در طرفداری از حقّ فقرا و کارگران، در کشورهای اسلامی و بلاد مسلمانان این‌گونه جا باز می‌کرد؟!...

انسان باید انواع و اقسام مختلف کارهای خیر را استقصا کند و از هر راهی توانست خود را در آن ثبت نام کند، ولو به اندازه نخود باشد....

درباره معرفت و اعتقاد به امام علیه‌السلام، أدْنَی‌الْمَعرفَه۱ کافی است و آن این است که فقط معتقد باشیم که او امام مُفْتَرَضُ‌الطاعَةِ ۲ و وصیّ پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم است، ولو اسم او و اینکه مثلاً او همان کسی است که با معاویه و یا با مروان و طلحه جنگید را ندانیم....

در امتحان نشان دادیم که قدردان جواهر نیستیم. عامه در شانه‌خالی‌کردن از عترت و خاصه از قرآن، و در واقع هر دو طایفه از تمسک به هر دو که مأمور به آن بودیم، کوتاهی کردیم. در محضر بهجت، ج۱، ص۵۶ ...