ج. اگر عمدا باشد، احتياط در اعاده‌ى نماز است.

ج. بنابر عمومات از روايات عملى است که انجام آن مطلوب است.

ج. اگر جهت دعا يا ذکر دارد، مى‌شود خواند.

ج. اشکال ندارد.

ج. طول دادن قنوت مطلقا مستحب است و حدّى ندارد.

ج. در زمان حيات دست از ارشاد و نصيحت او برندارد و پس از مرگ هم اگر پسر بزرگ او باشد، احتياطا قضاى نمازهاى پدر بر او واجب است.

ج. محل قنوت پيش از رکوع رکعت دوم است.

ج. اصل عمل وارد شده است و در حال قنوت، بدون قصد ورود مانعى ندارد.

ج. موجب بطلان نماز او نمى‌شود.

ج. اگر پس از آن که به اندازه رکوع خم شود يادش بيايد، مستحب است بعد از رکوع قضا کند، و اگر در سجده يادش بيايد، مستحب است بعد از سلام، قضا نمايد و احتمال دارد هر جاى نماز که يادش آمد بتواند قنوت را به جا آورد.