ج. محل قنوت پيش از رکوع رکعت دوم است.

ج. اصل عمل وارد شده است و در حال قنوت، بدون قصد ورود مانعى ندارد.

ج. موجب بطلان نماز او نمى‌شود.

ج. اگر پس از آن که به اندازه رکوع خم شود يادش بيايد، مستحب است بعد از رکوع قضا کند، و اگر در سجده يادش بيايد، مستحب است بعد از سلام، قضا نمايد و احتمال دارد هر جاى نماز که يادش آمد بتواند قنوت را به جا آورد.

ج. مؤمن نبايد با مومن ديگر از جهت ايمانش مخالف باشد.

ج. مى‌تواند نافله بخواند؛ ولى جاى نماز قضا را نمى‌گيرد.

ج. در صورتى که عمدا قنوت نخواند، قضا ندارد.

ج. به صورت ضمير اشکال ندارد و يا به نحو «اللّهم اغفر للمنظورين من المؤمنين و المؤمنات».

ج. آن چه مهم است اين است که مراقبت کند که با اختيار و قدرت حالت حضور قلب را از دست ندهد.

ج. مستحب است بعد از سلام نماز، قضا نمايد.