ج. خير، نمى‌تواند استفاده‌اى از آن بکند؛ مگر با اجازه و اگر استفاده‌اى کرد ضامن اصل مال و استفاده‌ى از آن است.

ج. اگر در اثر فرسودگى بوده و صاحب ملک مقصّر بوده است، او ضامن است.

ج. موارد مختلف مى‌شود و آن چه را اطمينان به رضايت او ندارد احتياطا از طرف او صدقه بدهد.

ج. تاوان يعنى جبران خسارتى که وارد شده و گرفتن آن براى کسى که خسارت بر او وارد شده و در مواردى که ضمان شرعى ثابت است، جايز است.

ج. ضامن هستيد.

ج. بله، ضامن هستيد و تا امکان دارد بايد آن‌ها را پيدا کنيد و اگر امکان دسترسى نبود، به مقدار ديه‌ى آن‌ها با اجازه‌ى حاکم شرع ردّ مظالم بدهيد، على الاحوط.

ج. تعزير در گناه کبيره و با تشخيص حاکم شرع است.

ج. احتياطا از حاکم شرع اجازه بگيرند و اين اجازه به طور عام به مقلّدين داده شده است.

ج. بله، مگر آن چه متعارفِ در جريان امور بيمارستان بر عدم ضمان باشد.

ج. اگر منفعت حلالى ندارد، ضمان ندارد و مادّه‌ى (مواد باقى مانده پس از انهدام) آن اگر ماليت دارد بايد به او پس دهد.