ج. مورد اوّل خمس دارد، مگر اين که محلّ نياز بوده و ناچار از نگهدارى آن‌ها باشد، و مورد دوم خمس ندارد با فرض اين که به عنوان مؤونه استفاده شده است بدون تعلّق خمس.

ج. خير، لازم نيست.

ج. اگر مورد نياز نيستند، ترقّى قيمت آن‌ها خمس دارد، البته اگر از تورّم نباشد.

ج. در فرض مسأله خمس ندارد، اگر به نحوى جهت مؤونه بودن در آن باقى است.

ج. آن چه براى مؤونه‌ى مورد نياز نگهدارى مى‌شود، حکم سرمايه را دارد و خمس ندارد.

ج. درباره‌ى اصل سرمايه به مسأله‌ى ١۴٠١ رساله مراجعه شود و منافع، آن چه زايد بر مؤونه‌ى سال باشد، خمس آن واجب است.

ج. اگر براى انتفاع بوده نه تکسّب به عين، خمس ندارد وگرنه حکم ربح حاصل از سرمايه را دارد.

ج. اگر مورد نياز است، خمس ندارد.

ج. اگر سرمايه‌ى مورد نياز او بوده که اصلاً خمس ندارد وگرنه قيمت را حساب مى‌کند با فرض اختلاف گوسفندها در قيمت.

ج. در مورد اوّل اگر مورد نياز معيشت او بوده يا از اوّل به نيّت مخارج جهيزيه بوده، خمس ندارد و در مورد دوم هم اگر زايد بر مؤونه‌سال نباشد، خمس‌ندارد.