ج. موارد، مختلف است، مثلاً اگر عذر او تنگى وقت باشد و وضو يا غسل به نيت نماز بگيرد، غسل و وضوى او باطل نيست يا در بعض موارد ديگر مثل اين که جواز تيمم از باب رخصت باشد نه عزيمت[1] و توضيح آن در جامع المسائل آمده است.

[1]. رخصت يعنى جواز؛ عزيمت يعنى وجوب.

ج. اگر تمکن از وضو دارد، بايد على‌الاحوط وضو بگيرد و تيمّم بدل از غسل هم بکند و اگر متمکن از وضو نيست، يک تيمّم بکند به قصد مافى‌الذمّه، مردد بين اين که بدل از غسل باشد يا بدل از وضو، اين در صورتى است که غسل واجب او براى جنابت بوده و اگر براى غير جنابت بوده، دو تيمّم مى‌کند؛ يکى بدل از وضو و يکى بدل از غسل، احتياطا.

ج. بنابر احتياط واجب، زدن دست لازم است.