حضرت آیت الله بهجت قدس سره:
خدا میداند که صاحبان مقامات معنوی در اوقات خلوت و مناجات چه حالی دارند و خاموشی فکر، چگونه آنها را در اثر مشاهدۀ انوار الهی میسوزاند؛ ولو در مدت کوتاه!
در محضر بهجت، ج١، ص١١
...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
ما باید اهل محاسبه باشیم، هرچند اهل توبه نباشیم و تدارک نکنیم، خود محاسبه مطلوب است. اگر بدانیم فلان روز حسینی و فلان روز یزیدی هستیم، بهتر از این است که اصلاً ندانیم یزیدی هستیم یا حسینی. سرانجام ممکن است روزی به خود بیاییم و بخواهیم تدارک کنیم.
...
پرسش: برای رفع تنبلی و کسالت در عبادات چه باید کرد؟
حضرت آیتالله بهجت قدسسره: در اوقات نشاط، مشغول به عبادت مستحبه شوید؛ و در اوقات کسالت، اقتصار[و اکتفا] بر واجبات نمایید.
بهسوی محبوب، ص٧٠
...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
خدا میداند قرآن برای اهل ایمان مخصوصاً اگر اهل علم باشند چه معجزهها و کراماتی دارد و چه چیزهایی از آن خواهند دید!
برنامهی قرآن آخرین برنامهی انسانسازی است که در اختیار ما گذاشته شده است، ولی ما از آن قدردانی نمیکنیم.
در محضر بهجت، ج١، ص۵۵
...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
هر کس که فردا به جهنم میرود و میسوزد و به عذاب آن گرفتار میشود، در حقیقت اسباب سوختن و جهنم و وسایل عذاب را بهوسیلهی اعمالی که انجام داده از اینجا با خود میبرد؛ چنانکه میفرماید: «إِنمَا تُجْزَوْنَ مَا کنتُمْ تَعْمَلُونَ؛ تنها به آنچه انجام میدادید پاداش داده میش...
از امام رضا علیهالسلام روایت شده است:
«... ای پسر شبیب، اگر دوست داری وقتی که با خداوندعزوجل ملاقات میکنی گناهی نداشته باشی، به زیارت حسین علیهالسلام برو.
ای پسر شبیب، اگر دوست داری همراه با پیامبر اکرم و خاندان اوصلواتاللهعلیهماجمعین در طبقات بالای بهشت سکنا گزینی، قاتلان حسین علیهالسلام را...
سؤال: آيا نشستن بين دو سجده لازم است يا سر برداشتن از مهر و دوباره گذاشتن کفايت مىکند؟ و آيا اگر کسى سر از مهر بردارد و در همان حال که دستانش روى زمين است اندکى توقف کرده و دوباره به سجده رود اشکال دارد؟
حضرت آیتالله بهجت قدسسره: نشستن بين دو سجده مطلقا واجب است.
...
گاهی میرفتیم دنبالش که برای روضه برویم مسجد.
علی آقا میآمد دم در و میگفت: «امروز خیلی بیحال هستند؛ اصلاً توان آمدن ندارند.»
بعد میدیدیم خودش با همان حال رنجور، میآمد و میگفت: «میآیم...»
به شیوه باران، ص۶٨ (جلد سوم از مجموعه ۵ جلدی داستانهایی کوتاه از سیره و زندگانی حضرت آیتالله بهجت قدس س...
آخرین جمعه بود؛ ۲۵اردیبهشت١٣٨٨. با بدنی رنجور و نحیف، در مجلس روضه نشسته بود. نودوسه سال از عمر مرجع تقلید شیعیان میگذشت؛ ولی هنوز خود را محتاج همین بارگاه میدانست. حدود پنجاه سال بود که هر جمعه، مجلس روضه برپا میکرد؛ البته این مجلس غیر از مجالسی بود که در محرم و صفر برگزار میکرد. سالهای آغازی...