حضرت آیت الله بهجت قدس سره:
از مکارماخلاق هرچه به ما به ارث رسیده بود، از دست دادیم!
به فکر جمعآوری پول و مال و لوازم غیرضروری زندگی شدیم و دست از انفاقات برداشتیم!
در محضر بهجت، ج۲، ص٢٠
...
حضرت آیت الله بهجت قدس سره:
خوب است انسان در هر کار خیری که پیش میآید و میتواند آن را انجام دهد، فرصت را مغتنم بشمارد و خود را از آن محروم ننماید ...
زیرا فردای قیامت به هر یک از آنها شدیداً محتاج خواهیم شد.
در محضر بهجت، ج۱، ص۶۳
...
درنگ و آرامش از صفات پسندیده ای است که ناشی از اعتدال در قوه غضبيه است و آن، این است که تا چیزی به ذهنش خطور کرد در پی آن به راه نیفتد، بلکه آن را خوب برانداز کند و خوبی ها و بدی های آن را با هم بسنجد و تصمیمی پخته و حساب شده بگیرد. ضد این صفت،« شتاب زدگی» و شتاب کاری است که از ویژگی های ناپسند است....
امام علی علیهالسلام فرمود: ترک خطا و گناه آسانتر از توبه است؛ ای بسا یک ساعت شهوترانی باعث اندوه فراوان و طولانی شود، و مرگ رسواگر دنیا است و [یاد آن] برای صاحب خرد شادی و سروری را باقی نمیگذارد.
وسائلالشیعه، ج۱۵، ص۳۰۹
...
سؤال: چگونه در تمامی کارها و عبادات اخلاص را فراموش نکنیم؟
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
در عبادات و تمام کارها اختیاراً غیر از خدا را و غیر از یاد او را راه ندهد؛ و همین راه منحصرِ سعادت است.(در اموری که در اختیار اوست عمداً نیت غیر خدا را راه ندهد، تا به تدریج همه کارهایش رنگ و بوی اخلاص بگیرد.)
...
حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
به حُکمِ: «أَلْحِکمَةُ ضآلةُ الْمُؤْمِنِ، فَلْیأْخُذْها وَلَوْ مِنَ الْکافِرِ؛ حکمت، گمشده مؤمن است، لذا مؤمن باید آن را ولو از کافر فرا گیرد»؛ با تأمل در احوال دیگران، حتی کافران، برای انسان تنبه حاصل میشود!
در محضر بهجت، ج۱، ص۳۵۴
...
غبطه حکم حسد را ندارد. غبطه آن است که کسی نعمتی را که در اختیار دیگری می بیند برای خود بخواهد، بی آن که خواهان سلب آن از وی باشد. امام صادق علیهالسلام فرموده است: مؤمن غبطه میخورد، اما حسد نمیورزد و منافق - بر عکس - حسد می ورزد و غبطه نمی خورد.
نردبان سعادت، ص ۳۸۲
(تلخیص و تحریر کتاب معراجالسعا...