ائمه علیهم‌السلام برای این روزهای پُرفتنه تکلیف ما را مشخص کرده‌اند، و ما را حیران و سرگردان به حال خود وا نگذاشته‌اند. فرموده‌اند در صورت اختلاف، با حزب و فرقه‌ای باشید که با علی علیه‌السلام است. سؤال: فرض این است که همه‌ی احزاب و فرقه‌ها از علی و راه و خط علی علیه‌السلام دم می‌زنند، در این صورت تک...

سؤال: يادگيرى اعتقادات و احكام، در چه محدوده‌اى بر مكلّف واجب است؟ حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: در اعتقادات حقّه، آنچه اعتقاد به آن‌ها لازم است؛ و در احکام هم هرچه معرضيّت براى ابتلا دارد. ...

-بلی، خود امام اصل(معصوم) هم مسموم می‌شود، لیکن [این] در جایی [است] که می‌داند عمل به علم حقیقی خودش نباید بکند.[مثلا] اجلش[و هنگامه وفاتش]رسیده است، و[دقیقا] لحظه اجلش را می‌داند، [اینکه وفاتش] به این سبب خواهد بود،‌ را هم می داند، [اما] مأذون نیست در عمل به غیب به هر چیزی که عالم به غیب است....

جائر(ابن ابی دؤاد) پیش خلیفه وقت(معتصم عباسی) آمد و گفت: «[چون] من نمک خلیفه را خورده ام، نباید بر خلیفه خیانت کنم. به شما می گویم [آیا شما] اقوال تمام علما را کنار گذاشتید و قول این اسود(کنایه توهین آمیز به امام جواد-ع-) را بر همه مقدم داشتید، و حال آنکه شَطری (بخشی) از این امت او را امام می دانند ...

حضرت آیت‌الله بهجت قدس‌سره: در حقیقت امام جواد علیه‌السلام در راه علم کشته شد؛ زیرا اگر می‌گفت من عالم نیستم کارش نداشتند. از روی تقیه هم حاضر نبود اظهار کند، ولی مجبورش کردند تا اظهار کرد و جواب داد، و همان اظهار علم و فضل باعث حسد و کینه و دشمنی با او، و سرانجام منجر به قتل او گردید. در حقیقت فضل ...

اگر بدانیم در محضر «عَینُ الله الناظِرَة»۱ هستیم، آیا روی آن را داریم که برای زیارت حضرت غائب علیه‌السلام اجازه بخواهیم، با اینکه با خواسته‌های واضح او مخالفت می‌کنیم، نماز و روزه را ترک، و غیبت و ایذا می‌کنیم. آیا می‌خواهیم به ما بفرماید: أَبَحْتُ لَکمُ الْمُحَرماتِ وَ أَسْقَطْتُ عَنْکمُ الْواجِبات...

اگر بدانیم در محضر «عَینُ الله الناظِرَة» هستیم، آیا روی آن را داریم که برای زیارت حضرت غائب علیه‌السلام اجازه بخواهیم، با اینکه با خواسته‌های واضح او مخالفت می‌کنیم، نماز و روزه را ترک، و غیبت و ایذا می‌کنیم. آیا می‌خواهیم به ما بفرماید: أَبَحْتُ لَکمُ الْمُحَرماتِ وَ أَسْقَطْتُ عَنْکمُ الْواجِباتِ...

...

... یکی دو دورۀ بیماری سختِ مزاجی داشت که آقا را بردند بیمارستان تهران. هیچی نمی‌توانست بخورد. فقط مایعات. بااین‌وجود خیلی هم روزه می‌گرفت. سه وعده‌ مسجدش هم ترک نمی‌شد. ذکرها فرشته‌اند، ص۴۴ ...

شبانه‌روزش صرف عبادت و مطالعه و کارهای نیک می‌شد. وقت را طلا می‌دانست و حاضر نبود حتی یک لحظه را هم از دست بدهد. حتی وقتی که بلند می‌شد کتابی را از قفسه بردارد، زیر زبان ذکر می‌گفت. تقریباً دوازده ساعت در شبانه‌روز به عبادت مشغول بود. ...