ج. وضو صحيح است، هر چند مرتکب حرام شده است.

ج. تا وقتى که يکى از مبطلات وضو حادث نشود.

ج. منظور از قصد طهارت با وضوبودن است و نيّت وجوب يا استحباب در وضو لازم نيست، و با وضوى مستحبى هم مى‌توان کار واجب را انجام داد.