«١١۵» شراب و هر چیزی که زیادِ آن انسان را مست می‌کند، چنانچه به خودی خود مایع باشد، نجس و خوردن آن حرام است، اگرچه کم باشد یا مست‌کنندگی آن خفیف باشد؛ ولی اگر مثل بنگ و حشیش مایع نباشد، اگرچه چیزی در آن بریزند که مایع شود پاک است.

«١١۶» الکل صنعتی که برای رنگ کردن درب، پنجره، میز، صندلی و مانند اینها به‌کار می‌برند، اگر انسان نداند از چیزی که به‌تنهایی مست‌کننده و مایع است درست کرده‌اند، پاک می‌باشد.

« ١١٧ » اگر انگور و آب انگور به‌واسطه پختن یا غیر آن، جوش بیاید، بنابر اقوی و احوط نجس و خوردنش حرام است و باید از آن اجتناب نمود.

«١١٨» خرما، مویز، کشمش و آب آنها اگر خودبه‌خود یا با پختن جوش بیایند، پاک بودن و خوردن آن محل اشکال است.

«١١٩» فُقّاع که غالباً از جو گرفته می‌شود و به آن آبجو می‌گویند نجس و خوردن آن حرام است، ولی آبی که به دستور طبیب از جو می‌گیرند و به آن ماءالشعیر می‌گویند، پاک می‌باشد.

«١٢٠» عرق جنب از حرام نجس نیست، ولی بنابر اظهر و احوط با بدن یا لباسی که به آن آلوده شده تا خشک نشده است، نماز نخوانند.

«١٢١» اگر در زمانی که نزدیکی با زن حرام است (مثلاً در روزه ماه رمضان یا در حال حیض) با زن خود نزدیکی کند، در صورتی که عرق او خشک نشده و اگر وظیفه‌اش تیمم باشد تیمم نکرده، بنابر احتیاط واجب باید از عرق خود، در حال نماز، اجتناب نماید. و اگر تیمم کرده، بنابر اظهر اجتناب از عرقی که بعد از تیمم فوق حاصل شده، حتی اگر خشک نشده باشد، لازم نیست.

«١٢٢» اگر جنب از حرام، بدون عذر به جای غسل، تیمم نماید و بعد از تیمم عرق کند، بنابر احتیاط واجب باید از عرق خود در حال نماز اجتناب نماید.

«١٢٣» اگر کسی از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزدیکی کند باید از عرق خود اجتناب کند؛ و اگر اول با حلال نزدیکی کند و سپس از حرام جنب شود، می‌تواند با آن نماز بخواند.