ج. اگر به گونه‌اى است که آب کشيدن بدن يا لباس يا عوض کردن آن براى بيشتر مردم سخت است، تا وقتى که زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است، مى‌تواند با آن خون نماز بخواند، و اگر طورى است که براى مردم آب کشيدن آن سخت نيست، ولى براى شخص او سخت و مشکل است، صحت نماز با اين لباس يا بدن نيز خالى از وجه نيست؛ و هم چنين است آبى که با خون بيرون آمده يا دوايى که روى زخم گذاشته‌اند نجس شده و در بدن يا لباس او باشد.

ج. احتياط در اجتناب است.

ج. اگر ساتر و پوشاننده عورت پاک دارد، آن لباس نجس را بايد بيرون آورد و در غير اين صورت با همان لباس نماز بخواند و آن نماز را بعدا دوباره احتياطا بخواند.

ج. بله، اشکال دارد و بايد آن‌ها را تطهير کرد.(مسأله ٧٢٠ رساله)

ج. بر طبق مسأله‌ى ۶٧۵ رساله عمل کند.

ج. خير، مگر کمتر از درهم باشد.

ج. اگر جاهل بوده است، اعاده ندارد. به خلاف نسيان و فراموشى نجاست لباس که بايد در وقت اعاده کند و در خارج از وقت نماز را قضا نمايد (مسأله ۶٧٣ و ۶٧۴ رساله)

ج. خير.

ج. اگر صرف رنگ باشد، مانعى ندارد.

ج. بله، مى‌توان.