ج. مى‌شود، لکن در ميّتى که اموال او براى دين پس از کفن کافى باشد، همان مستحقّ ديّان است.

ج. آن‌چه در ذمّه‌ى انسان، از اموالى باشد که نمى‌تواند به صاحبانش برساند، صدقه آن‌ها با تشخيص مکلّف و مسؤوليّت او انجام داده مى‌شود.

ج. در مابه التفاوت قيمت احتياطا با حاکم شرع بايد مصالحه کند.

ج. تا ممکن است، بايد صاحبان حق را پيدا کند که حق آن‌ها را به خودشان يا ورثه‌شان برساند و در غير اين صورت از طرف آن‌ها ردّ مظالم دهد، با اجازه‌ى از حاکم شرع، على الاحوط.