ج. آن چه براى مؤونه‌ى مورد نياز نگهدارى مى‌شود، حکم سرمايه را دارد و خمس ندارد.

ج. درباره‌ى اصل سرمايه به مسأله‌ى ١۴٠١ رساله مراجعه شود و منافع، آن چه زايد بر مؤونه‌ى سال باشد، خمس آن واجب است.

ج. اگر براى انتفاع بوده نه تکسّب به عين، خمس ندارد وگرنه حکم ربح حاصل از سرمايه را دارد.